2011-03-31

Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu

Obecna Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu (niem. Breslauer Dom, Kathedrale St. Johannes des Täufers) to czwarta w kolejności świątynia zbudowana w tym miejscu w XIII-XIV w. Po 1000 r. w związku z założeniem biskupstwa zastąpiono istniejący na Ostrowie Tumskim kościół czeski, większą budowlą przedromańską ze sklepioną kryptą o czterech filarach i wieżami w części wschodniej. Za jej fundatora uznaje się księcia Bolesława Chrobrego. Później w tym miejscu zbudowano dwie świątynie z inicjatywy Kazimierza Odnowiciela (lata 50-60 XI w.) i biskupa Waltera z Malonne (druga poł. XII w.).
Czwarta obecna katedra powstała po wyburzeniu naw romańskich. Zbudowano (za sprawą biskupa Nankiera) od zachodu nową nawę główną i od południowego wschodu zakrystię w stylu gotyku redukcyjnego. Kaplice boczne i górne kondygnacje wieży północno-zachodniej wraz z hełmem powstały w XV w. Po pożarze z 1540 r. odbudowano hełmy w stylu renesansowym. W 1672 r. dobudowano barokową kaplicę Najświętszego Sakramentu, a w latach 1680-1700 kaplicę św. Elżbiety. Biskupstwo wrocławskie w 1930 r. zostało podniesione do rangi arcybiskupstwa i metropolii, a katedra stała się archikatedrą. Podczas oblężenia Festung Breslau wrocławska archikatedra została zniszczona w 70%. Zrujnowane zostały hełmy, dachy, sklepienia głównej nawy, spłonęły organy i część malowideł. Zniszczeniu uległy również stalle i ołtarz główny. W latach powojennych rozpoczęto odbudowę świątyni, w celu uzupełnienia wyposażenia wnętrza przeniesiono późnogotycki pentaptyk z Lubina, który stał się ołtarzem głównym, stalle z kościoła św. Wincentego, ocalałą część organów z Hali Stulecia (obecnie organy katedralne mają 151 głosów i są największe w Polsce) i obraz Matki Bożej (tzw. Madonna Sobieska) z Międzylesia. W 1991r. ustawiono nowe  siedemnastotonowe hełmy na wieżach katedry. Każdy z nich ma 37 m i od tej pory obie wieże mają po ok. 97 m wys. W wieży północno-zachodniej wbudowano windę umożliwiającą wjazd na galeryjkę widokową wokół hełmu. [Źródło: Wikipedia]




















2011-03-30

Na wrocławskim Rynku

Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232 r. Z biegiem czasu wokół placu powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji. [Źródło: Wikipedia]






2011-03-29

Pomnik Aleksandra hr. Fredry na wrocławskim Rynku

Odlany z brązu pomnik przedstawiający siedzącego na krześle Aleksandra hr. Fredrę został wykonany na zlecenie Lwowskiego Koła Literacko-Artystycznego przez znanego rzeźbiarza Leonarda Marconiego w 1897 r. Początkowo pomnik stał we Lwowie, jednak powojenne przesunięcia granic spowodowały, że nagle znalazł się za granicą.  Hrabiego wywieziono więc do Wilanowa, gdzie był "przetrzymywany" do 1956 r. Do Wrocławia trafił 15 lipca 1956 r. i zamieszkał na południowej pierzei Rynku w miejscu, gdzie stał wcześniej  pomnik cesarza Fryderyka Wilhelma III. Swoja obecnością we Wrocławiu pomógł oswoić miasto licznym lwowiakom, którzy znaleźli tu swój drugi dom. Dziś na stałe zrósł się z krajobrazem miasta.
Aleksander hr. Fredro zwykle, jak to pisarz, trzyma w ręku gęsie pióro, niestety - jak widać na zdjęciach znów mu je ktoś ukradł :-(. Monitoring Straży Miejskiej okazał się niewystarczający.










2011-03-19

Obrońca domu

Figa - wiekowy obrońca domu na swoim ulubionym posterunku :-)
Pies wielorasowy  dolnośląski.





Nic się nie dzieje, zasypiam.



Niestety Figi już nie ma wśród nas, przeżyła 18 lat i trzy miesiące. Myślę, że miała dobre życie...

2011-03-18

Pręgierz na wrocławskim Rynku

Pierwszy, drewniany pręgierz (będący specyficznym narzędziem wymierzania kary) pojawił się we Wrocławiu już w XIII w. W 1492 r. postawiono kamienny, wysoki na 10 m kamienny pręgierz wykonany w warsztacie Gauskego i Preusse'a. Służył zgodnie ze swym przeznaczeniem do połowy XVIII w., kiedy to zaniechano wymierzania kar przy jego pomocy. W latach trzydziestych XX w. przypomnieli sobie o nim naziści, wykorzystując go jako "słup hańby". Pręgierz stał do końca II wojny światowej, poważnie uszkodzony znalazł swoje miejsce w Muzeum Architektury. Obecnie na Rynku stoi wykonana z piaskowca kopia, a mieszkańców miasta i turystów straszy z góry kat z rózgami. O dziwo nikt się już go nie boi, a pręgierz stał się ulubionym miejscem spotkań na wrocławskim Rynku.



 




  
 

2011-03-17

Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu

Muzeum Archeologiczne we Wrocławiu powstało w 1815 r. na bazie prywatnych i posekularyzacyjnych zbiorów archeologicznych, jego twórcą był J.G.G. Büsching. Od momentu powstania Muzeum nastawione było na pozyskiwanie, opracowywanie i udostępnianie zabytków archeologicznych z terenu całego Śląska. Przechowywane są zbiory reprezentujące wszystkie epoki i okresy periodyzacyjne od starszej epoki kamienia (500 tys. lat temu) aż po czasy nowożytne (XIX w.). Eksponaty można zobaczyć w siedzibie Muzeum - Arenale Miejskim.



2011-03-15

Arsenał Miejski we Wrocławiu

Wrocławski Arsenał powstał wcześniej niż podobne do niego obiekty w Krakowie, Warszawie, Berlinie czy Wiedniu. Zbudowany został w 1459 r. i początkowo służył jako spichlerz do gromadzenia zapasów zboża w razie oblężenia miasta. Od XVI w. przeniesiono do niego skład broni, przechowywano w nim m.in. działa, kule, broń palną ręczną oraz drzewcową. Obecny wygląd uzyskał w latach dwudziestych XVII w., z tego okresu pochodzi także kamienna, manierystyczna obudowa studni na dziedzińcu.
Arsenał jest obecnie oddziałem Muzeum Miejskiego Wrocławia. W północnym i wschodnim skrzydle znajduje się Muzeum Militariów, w starym spichlerzu od 2001 roku ma swoją siedzibę Muzeum Archeologiczne i Archiwum Budowlane Muzeum Architektury. [Źródło: Wikipedia]

Studnia na dziedzińcu wrocławskiego Arsenału 




Dziedziniec wrocławskiego Arsenału

Więcej zdjęć Arsenału

2011-03-14

Szczawno-Zdrój

Szczawno-Zdrój (niem. Bad Salzbrunn, do 1935 Ober Salzbrunn).
Jedno z najstarszych uzdrowisk na Dolnym Śląsku. Po raz pierwszy zbadał i potwierdził właściwości lecznicze wód nadworny lekarz Hochbergów - Caspar Schwenckfeldt w 1598 r. Przyjeżdżali tu m.in. Z. Krasiński i H. Wieniawski, który tu także koncertował (stąd od 1966 roku doroczne festiwale jego imienia), Winston Churchill, I. Turgieniew. Urodził się tu pisarz Gerhart Hauptmann, laureat nagrody Nobla w 1912 r. 





2011-03-11

Zamek Książ

Zamek Książ, (niem. Fürstenstein, Frstenberg, Vorstinburg, Vorstenberech, Wistenberch.
Trzeci co do wielkości zamek w Polsce po zamku w Malborku i krakowskim Wawelu.
Wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego. W 1392 r. po śmierci księżnej Agnieszki wraz z resztą księstwa przechodzi pod berło monarchów czeskich. W latach 1491-1497 był własnością króla czeskiego i węgierskiego Władysława Jagiellończyka. W 1509 r. został oddany pod zastaw rodzinie Hobergów (potem zmienili nazwisko na Hochberg). W czasie wojny 30-letniej (1618-1648) uległ częściowemu zniszczeniu. W latach 1705-1732 Konrad Ernst Maksymilian von Hochberg przeprowadził barokową przebudowę zamku. W XX w. zaczął się powolny upadek Książa spowodowany zapaścią finansową i problemami rodzinnymi Hochbergów. Podczas II wojny światowej hitlerowcy przeprowadzili szeroko zakrojone prace budowlane których cel jest nieznany (m.in. drążenie podziemnych tuneli). Pracę wykonywali więźniowie obozów koncentracyjnych. Po wojnie wykonano prace renowacyjne. [Źródło: Wikipedia]